ក្តាមស្រែថែខ្លួនពេលនៅស្រែ
ពេលដែលមានម៉ែពុកប្រដៅ
ដាស់តឿនព្រឹកល្ងាចកុំអោយខ្លៅ
កុំអោយគិតទៅផ្លូវផ្តេសផ្តាស ។
ពេលបានចូលក្រុងឈ្លក់ភ្លើងព៌ណ
ឈ្លក់នឹងលំអក្រុងឆើតឆាយ
ឈ្លក់នឹងភាពមានភាពសប្បាយ
ភ្លេចកំនើតកាយនៅស្រុកស្រែ ។
ភ្លេចហើយភ្លេចពាក្យម៉ែផ្តែផ្តាំ
ថាចូលកូនចាំណាមាសស្ងួន
កូនជាកូនស្រីត្រូវថែខ្លួន
រក្សារូបកូនកុំអោយធ្លោយ ។
ក្តាមស្រែពេលនេះភ្ញាក់រលឹក
ពេលដែលមានទុក្ខមកក្បែកាយ
ទើបតែចេះនឹកឃើញហើយស្តាយ
ឈ្លក់ភាពសប្បាយភ្លេចសិក្សា ។
ក្លាយខ្លួនជាជនសង្គមស្អប់
ពេលចង់ត្រលប់ខ្លួនកែប្រែ
ក៏ដូចជាហួសពេលណាស់ដែរ
មិនអាចកែប្រែអតីតកាល ។
តែរឿងដែលវាកន្លងទៅ
កុំទុកហ្មងសៅណាក្តាមស្រែ
គួរខំរិះរកហើយខំកែ
ជីវិតថ្មីដែលល្អប្រសើរ ។
ស៊ូឡើងក្តាមស្រែកុំអាលឈប់
បន្ទាប់ពីយប់មេឃគង់ថ្ងៃ
ក្រោកឡើងខំឡើងកុំគិតខ្លី
គង់តែមានថ្ងៃបានភ្លឺស្វាង ។
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment